آرشیو اخبار موج سبز - صفحه 95


  • شنبه، 20 تیر 1388

  • جمعه، 19 تیر 1388

  • پنج‌شنبه، 18 تیر 1388

    • 4715) حمله شبانه به خوابگاه دانشجویان دانشگاه امیرکبیر   (11:59 عصر)

      نیروهای لباس شخصی مجهز به سلاح های سرد و گرم با همراهی موتورسواران سازماندهی شده به برخی از خوابگاه های دانشگاه امیرکبیر حمله کردند.
    • 4716) نامه 240 تن از دانش‌آموختگان ایرانی دانشگاههای جهان علیه خشونت و سرکوب   (11:03 عصر)

      گروه کثیری از نخبگان، دانشجویان، استادان و پژوهشگران ایرانی دانشگاههای جهان با امضای نامه‌ای مردم و نهادهای مسئول جمهوری اسلامی، خشونت‌های اخیر را محکوم کردند و خواستار توقف بی‌قید و شرط سرکوب مردم در خیابان‌ها و دانشگاهها شدند.
    • 4717) هشت کشور صنعتی علیه ایران بیانیه دادند   (10:55 عصر)

      سران گروه هشت با انتشار بیانیه ای "نگرانی جدی" خود را از خشونت های ایران در روزهای پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در این کشور اعلام کرده اند.
    • 4718) احمدی مقدم: بازداشتی‌ها دست ما نیستند   (10:54 عصر)

      فرمانده نيروي انتظامي تصریح کرد که چند روز است كه این نیرو هيچیک از بازداشت‌شدگان حوادث اخير را در اختيار ندارد.
    • 4719) جمهوری اسلامی و 4 چالش بزرگ   (7:07 عصر)

      اگرچه قرار است «سخن اول» به موضع گردانندگان سایت «موج آزادی» اختصاص یابد، ولی پیش‌شماره‌های آن را به مطالب برگزیده‌ای که در فضای اینترنت منتشر شده و کمتر دیده شده‌اند، اختصاص می‌دهیم. سومین مطلب، از سایت «روزآنلاین» برداشته شده و به قلم حسن یوسفی اشکوری نگاشته شده است. وی در این یادداشت به چهار چالش پیش روی دولت احمدی‌نژاد اشاره می‌کند و آینده را سخت و در عین حال امیدبخش می‌داند.
    • 4720) مراجعه‌ی روزانه دهها هزار اسرائیلی به وبلاگ احمدی‌نژاد   (6:19 عصر)

      خبرگزاری فارس در حالی از بازدید روزانه 35 هزار اسرائیلی از وبلاگ احمدی‌نژاد خبر داده که بسیاری از کارشناسان معتقدند سخنان رئیس دولت ایران درباره‌ی هولوکاست و محو اسرائیل از روی نقشه، اسرائیل را به لحاظ تبلیغاتی در شرایط آرمانی قرار داده است.
    • 4721) درخواست از دبیرکل سازمان ملل برای فرستادن نماینده ویژه به ایران   (5:51 عصر)

      شیرین عبادی، برنده جایزه نوبل صلح، سوهیر بالحسن، رئیس فدراسیون بین المللی جامعه‌های حقوق بشر و عبدالکریم لاهیجی، رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران و نایب رئیس فدراسیون بین المللی جامعه‌های حقوق بشر، با امضای نامه‌ای خطاب به بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، از وی خواستند نماینده‌ی ویژه‌ای را به ایران بفرستد.
    • 4722) عضو خبرگان رهبری: باید اعتراف کرد که مردم بی‌اعتماد شده‌اند   (5:24 عصر)

      یک عضو مجلس خبرگان رهبری تصریح کرد که: جو بی ‌اعتمادی به عنوان یک واقعیت در جامعه وجود دارد، بنابراین باید به آن اعتراف کرد و به فکر درمان آن به عنوان یک درد بود. نماینده مجلس خبرگان رهبری گفت:«اعتماد مردم به دولت و مسئولان بزرگترین سرمایه یک نظام و کشور محسوب می‌شود.»
    • 4723) اعتراض جبهه مشارکت به ادامه فضای امنیتی   (5:09 عصر)

      ادامه این رفتار نه تنها از دامنه و عمق اعتراضات مردمی نسبت به دستکاری نتیجه واقعی انتخابات نمی کاهد بلکه با ادامه کاهش مشروعیت ، روز به روز به فاصله دولت برآمده از کودتا و مردم حتی در میان هواداران آن نیز می افزاید.
    • 4725) نامه‌ای به یک برادر   (4:41 عصر)

      می‌دانم سرت شلوغ است. داری می‌روی که خون باتومت را آب بکشی. آخر نجس شده است. می‌دانم که باید وضو بگیری. باید بایستی به نماز. به سوی کعبه. می‌دانی من هم مسلمانم. می‌دانی وقتی اذان می‌گوید من هم به همان سمتی که تو نماز می‌خوانی، نماز می‌خوانم. سرت را بالا بگیر دلاور. عرقت را پاک کن. برو وضو بگیر. با هم اقامه می‌کنیمش. اما خب می‌دانی من فعلن نمی‌توانم وضو بگیرم. چند روز پیش یک برادر دیگر دست راستم را از آرنج شکست.
    • 4726) اسپری‌های سبز رنگ و دیوارنویسی در تهران   (4:38 عصر)

      در روزهای گذشته برخی سایت‌های اینترنتی و حتی رسانه‌های غربی از جمله روزنامه‌های نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال از «ابتکارات جدید معترضان تهرانی» نظیر «دیوارنویسی انبوه با استفاده از اسپری های رنگی» خبر داده‌اند.
    • 4728) 22 مرثیه در تیر ماه   (8:22 صبح)

      شمس لنگلرودی آخرین مجموعه شعرش را با عنوان «22 مرثیه در تیر ماه» منتشر کرد. این کتاب که شامل اشعاری مرتبط با اتفاقات اخیر می باشد، به صورت الکترونیکی و از طریق سایت هم میهن منتشر شده است. این مجموعه شامل ۲۲ مرثیه است که تاریخ سروده شدن آن ها از اول تا ده تیرماه ۸۸ است. از این مجموعه پیش از این دو شعر در وبلاگ شمس منتشر شده بود و شعر تقدیمی او به ندا آقا سلطان نیز در این مجموعه دیده می شود.
    • 4732) دکتر پیمان: این خیزش با سرکوب مهارشدنی نیست   (7:40 صبح)

      در برنامه‌ی «روی خط زمانه» تبعات و آثار انتخابات اخیر ریاست جمهوری در ایران را در چشم‌انداز رویدادهای آتی، در صحنه‌ی سیاست ایران بررسی می‌کنیم و به نقاط قوت و ضعف روندی که منجر به حضور بی سابقه‌ی مردم در این انتخابات شده و نیز تأثیرات مثبت یا منفی که نتیجه‌ی این انتخابات در مسیر مبارزات دموکراتیک در آینده بر جا خواهد گذاشت، می‌پردازیم. برخی پرسش‌ها و نکاتی را که در این بحث مطرح می‌شوند، با دکتر حبیب‌الله پیمان، چهره‌ی سرشناس ملی مذهبی و از اعضای مؤسس جنبش مسلمانان مبارز ایران در میان گذاشته‌ام. آقای پیمان، اتفاق خیلی بزرگی در ایران افتاده است. به تعبیر مسئولان نظام هم همین طور است. وارد تعریف‌هایی که در مورد این مسأله هست نمی‌شوم. سؤالم از شما این است که آیا در زندگی سیاسی خودتان، تا به حال، مشابه این وضعیت را به لحاظ تاریخی – سیاسی، سراغ دارید؟ بله، به لحاظ گوهر آن، دو بار دیگر شاهد چنین خیزشی بوده‌ام؛ یک بار در نهضت ملی شدن صنعت نفت در زمان دکتر مصدق که من نوجوان و محصل دبیرستان بودم، بار دوم هم در انقلاب ۵۷. مشابهت را به این دلیل می‌گویم که در همه‌ی این خیزش‌ها، ما با ظهور ملت ایران روبه‌رو بودیم. یعنی یک ملت، خود را در صحنه دریافت؛ بر هویت و توانایی‌اش آگاه شد؛ اعتماد به نفسی پیدا کرد و آن‌گاه ویژگی‌های فرهنگی و اخلاقی تاریخی‌ای که در شعور و روح ملی و جمعی او از هزاران سال پیش انباشت شده است، تجلی کرد. البته این بار، این ظهور هر چند خیلی کوتاه و گذرا به نظر می‌آمد، ولی برجسته‌تر بود. به این معنا که در طی این سه بار، به دلیل سرکوب‌هایی که به ملت تحمیل می‌شده و در شرایط فوق العاده ناامن قرار می‌گرفته، با فشار شدید روبه‌رو بوده است و فشار شدید همبستگی ملی را از بین می‌برد؛ مردم را تنها و منفرد می‌کند و آن ویژگی‌های اساسی فرهنگی عقب رانده می‌شود. ناگزیر برای سر پا ماندن، به دفاعی که دفاع غریزی و رفتار کودکانه است، رانده می‌شوند. بنابراین ما دیگر نشانی از یک ملت نداریم. مردمی و افرادی هستند که تلاش می‌کنند زندگی کنند. در چنین فرصت‌هایی، یک بار دیگر ملت شکل می‌گیرد. به همین جهت، من این خیزش را یک رستاخیز می‌دانم که دوباره، ملت ایران خودش را با همه‌ی خصوصیاتش، دریافت. از این مقایسه که شما امتیاز زیادی هم برای مشابه امروزی آن قائل هستید، این نگرانی به وجود نمی‌آید که همان رکود و خمود طولانی که بعد از نهضت ملی شدن نفت و بعد از انقلاب بهمن ۵۷ غالب شد، دوباره پیش بیاید؟ به هر حال، ملت به میدان آمده است. اگر دوباره سرکوب طولانی شود، می‌تواند به اجبار، مردم را از هم جدا کند. ولی ممکن است این بار این اتفاق به سادگی نیفتد؛ چرا که امروز ما با وضعیت جدیدی روبه‌رو هستیم و آن پیوندی است که این جریان با انقلاب دارد حفظ می‌کند که خیلی مهم است. اگر به شعارهای این مدت دقت کنید، گویی مردم می‌گویند شعارهایی مثل: آزادی، استقلال، جمهوریت، عدالت (تحت هر عنوانی) و نمادهایی مثل «الله اکبر» را که متعلق به ما و اصیل بوده است، عده‌ای آمده‌اند از واقعیت خود تهی کرده‌اند. اما ما ادامه‌ی همان انقلاب هستیم و داریم این شعارها را در شکل اصیل آن از درون خودمان می‌آوریم. خودمان می‌خواهیم آن را حفظ کنیم و وکالت آن را به هیچ کس نمی‌دهیم. به همین جهت، الان بخش مهمی از نخبگان جامعه که پیوندشان را با نظام نبریده بودند، چه در روحانیت و مدارس دینی و چه در دانشگاه‌ها، همه به این نهضت پیوسته‌اند و بر اساس بازیابی همین ارزش‌ها و پس گرفتن آن از حاکمانی که آن را فقط وسیله‌ای برای سودجویی و حفظ قدرت قرار داده بودند، هم‌صدا هستند. حال مهم این است که برخورد مجموعه‌ی نظام با این همراهی و اعتراضات مشترکی که دارد در دو سو شکل می‌گیرد، چه خواهد بود؟ آن بخش بسیار افراطی اصول‌گرای حاکمیت که ابزار قدرت را در دست دارد و سرکوب را رهبری می‌کند، روز به روز منزوی‌تر می‌شود. حتی میان جناح‌های میانه‌روی اصول‌گرا هم دارد منزوی می‌شود. آن‌ها هم رها می‌کنند و از این نوع سرکوب حمایت نمی‌کنند این بار مثل دفعات پیش نیست و تنها دسته‌ای وابسته به یک حزب و گروه ویژه نیستند که بتوانند آن‌ها را جدا از مردم و بقیه‌ی اقشار جامعه منزوی کنند؛ از بین ببرند و حذف کنند. اصلاً چنین اتفاقی نمی‌افتد. افرادی را که از احزاب مختلف دستگیر و زندانی کرده‌اند، اگر در هر شرایط دیگری بود، به سادگی حل می‌کردند. اما این بار یک ملت به میدان آمده است. دانشگاهیان در ابعاد وسیع از آقای میرحسین موسوی حمایت کرده‌اند؛ هم‌چنان معترض باقی مانده‌اند و در همین شرایط به ملاقات ایشان می‌روند و اعلام حمایت می‌کنند. در بین مراجع نیز با همه‌ی محافظه‌کاری‌ها و رعب و ترسی که ایجاد کرده‌اند، زمزمه‌ی نارضایتی شنیده می‌شود. بنابراین، این بار راه غلطی را می‌روند و اشتباه بزرگی را مرتکب می‌شوند؛ اگر بخواهند با شیوه‌ی سرکوب، این خیزش عظیم را مهار کنند. این خیزش با سرکوب مهارشدنی نیست. با چهره‌هایی که در این جریان (اگر نگوییم رهبری کرده‌اند) به نوعی اثرگذار بوده‌اند، کسانی مثل آقایان خاتمی، کروبی، موسوی و تا حدودی آقای هاشمی رفسنجانی برخورد متفاوتی می‌شود. برخی معتقدند آن‌ها از عهده‌ی نقش خود برنمی‌آیند و ایراد و اعتراضاتی به رفتار سیاسی تا کنونی آن‌ها دارند. ارزیابی شما از نقش این چهره‌های مشخص چیست؟ به طور کلی، این چهره‌ها سعی می‌کنند تقابل زودرسی ایجاد نکنند. نگویند مسأله بر سر جنگ قدرت است. فکر می‌کنم بیشتر پشت ملت حرکت می‌کنند. این تعبیر شاید درست است که رهبران فعلی جلو نمی‌افتند و حتی از مردم فاصله نمی‌گیرند که مردم پشتشان را خالی بگذارند. گویی که مردم دارند رهبری می‌کنند. به همین دلیل که این بار سیاست از درون جامعه دارد می‌جوشد. پس این سؤال همیشگی پیش می‌آید که آیا جنبش بدون رهبری به ثمر خواهد رسید؟ من این را اتفاق بسیار مطلوبی می‌دانم. در راه‌پیمایی‌ها، بارها به دوستان اطرافم می‌گفتم: بسیار خوشحالم که رهبری این راه‌پیمایی‌های عظیم دست احزاب و گروه‌ها نیست. به دلایلی که همه می‌شناسیم؛ کی جلو باشد، کی نباشد؟ شعار کی بالا باشد، شعار کی نباشد؟ و … دعواها شروع می‌شد. چون دست خود مردم است، مردم آن هم‌رنگی و وحدت را می‌بینند؛ نه تفرقه را. الان؛ رهبران باید یاد بگیرند. این به معنای آن نیست که خرد انباشت‌شده خود را در اختیار جوان‌ها نگذارد. ما باید تجربیات را بدهیم. جوان‌ها آماده‌ی حرف گوش دادن هستند؛ آماده‌ی گفت و گو هستند. رهبران می‌توانند گفت و گو کنند. از این گفت و گو راهکار درمی‌آید. این طور نیست که نقش رهبری به کلی رفته است. اما این که یک بار جای سیاست، از تمرکز در رأس هرم، به بدنه‌ی هرم بیاید، اتفاق بسیار بزرگی است. تجارب تلخ مشروطه، نهضت ملی، انقلاب بهمن، همه کافی هستند که فرصت بدهیم مردم خود سیاست‌ورزی کنند. نخبگان جامعه، در درون مردم باشند، تجربیاتشان را به مردم بدهند، آموزش بدهند و آموزش بگیرند. تا به حال واگذار کردن به نخبگان به تنهایی، یعنی نخبه‌گرایی، علت شکست ما بوده است. نقش سایر نیروها، احزاب، شخصیت‌ها در داخل و خارج از کشور را در رابطه با این جنبش چگونه ارزیابی می‌کنید؟ نقطه‌ی خیلی مثبت و مهمی هست که مایلم تأکید کنم و خیلی‌ها، به خصوص در داخل و در خارج هم به آن توجه کنند، یک نقطه‌ی مثبت این خیزش این است که خود را ادامه و احیاکننده‌ی انقلاب ۵۷ می‌داند. بنابراین، سلاح هر نوع اتهام ضد انقلابی و براندازی را نه به صورت فرصت‌طلبانه یا فریب‌کارانه، بلکه به طور واقعی از دست این‌ها درآورده است. به همین جهت، نسلی هم که در انقلاب بوده، با آن همدل است. این موجب می‌شود که امکان سرکوب این جنبش وسیع خیلی کمتر می‌شود. الان اگر روحانیون و مراجعی دارند اظهار هم‌دردی می‌کنند یا افرادی از درون همین نظام، همراهی نشان می‌دهند، برای این است که می‌گویند این همان انقلابی است که ما می‌خواستیم آن را احیا کنیم؛ این ارزش‌های همان انقلاب است. در واقع، فرصت طلبی نیست. نیست؛ ابداً نیست. این‌جا می‌خواهم به دوستان و هم‌وطنانی که به دلایل ایدئولوژیک خود یا ارزیابی‌ها و تحلیل‌هایشان می‌گویند همه این‌ها از اول بی‌خود و غلط بوده است، توصیه‌ای بکنم و آن این‌که وقتی شعارهای رادیکال مطرح می‌کنند، متوجه باشند که این شعارها در جامعه‌ی ایران ریشه نمی‌دواند و جواب نمی‌گیرد. ۳۰ سال دعوت‌هایی شده که هیچ کدام در داخل جواب نداشته است. این جنبش از درون این جامعه و از درون شعور جمعی خودآگاه مردم جوشیده است. به این احترام بگذارند. دیده‌ام که در همین ایران، بسیاری از دگراندیشان، مارکسیست‌ها و افراد سکولار، به طور صمیمانه‌ای با شعارهای مردم، مثل «الله اکبر» و دیگر شعارهایشان همراهی نشان می‌دهند. درست است که او مذهبی نیست؛ ولی در روح و شعور ملی جامعه‌ی ایران سهیم است و نمی‌تواند خود را جدا کند. بنابراین هر کوششی برای این که بگوییم: نه، شما حق ندارید این جنبش را با انقلاب پیوند بزنید؛ چون انقلاب از نظر ما غلط بوده و همان باعث ایجاد این نظام شده است، خطای بزرگی است که جواب نمی‌دهد؛ جز این که تفرقه ایجاد شود. دوستانی که خارج هستند، سعی کنند با جنبش درون همراهی کنند و به مردم اعتماد کنند. مطمئن باشند که اگر خودشان میان مردم بودند، آن روح جمعی در آن‌ها هم تجلی می‌کرد و با همین‌ها هم‌صدایی می‌کردند. یک آهنگ ناساز نمی‌زدند. بعضی اوقات می‌شنوم که بعضی‌ها می‌آیند در رادیوها مطرح می‌کنند که «آقا این شعارهایی که مردم می‌دهند یا رهبرانشان می‌گویند و می‌خواهند همان حرف‌ها را بیاورند، درست نیست. ۳۰ سال ثابت شده که این شعارها را باید بریزیم بیرون» خوب، این صحبت‌ها در ذهن و روی کاغذ، ساده است؛ ولی ما باید این ملت و روح این ملت را بشناسیم و سعی کنیم با آن نیروی محرکه‌ای که در ملت هست، جنبش پیش برود. از این جهت، حضور این‌ها به طور کلی مثبت است. نمی‌خواهم روی بحث محافظه‌کاری‌ها بروم؛ اما بسیاری از این آقایان هستند که این روش‌ها را محکوم می‌کنند و هم‌دردی نشان می‌دهند؛ هم نسبت به تقلب معترض هستند و هم نسبت به سرکوب. ولی حرفشان را مطرح نمی‌کنند. این جرأت در آن‌ها نیست. این بسیار ناپسند است.
    • 4733) 25 خرداد فاجعه‌ای بزرگ‌تر از 18 تیر بود   (7:38 صبح)

      شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت با صدور اطلاعیه‌ای به مناسبت دهمین سالگرد حمله به کوی دانشگاه تهران، حمله‌ی روزهای 24 و 25 خرداد به خوابگه دانشجویان را فاجعه‌ای بزرگ‌تر خواند.
    • 4734) تکذیب جمع‌آوری طومار برای تشکیل شورای رهبری   (7:34 صبح)

      سیداحمد خاتمی، عضو مجلس خبرگان رهبری، شایعاتی را که درباره برخی اعضای این مجلس پس از اعلام نتایج انتخابات دوره دهم ریاست‌جمهوری منتشر شد، تکذیب کرد.
    • 4735) اعتراض کانون نویسندگان به گسترش دامنه‌ی سرکوب   (7:33 صبح)

      كانون نويسندگان ايران با انتشار بیانیه‌ای نسبت به موج گسترده کشتار و بازداشت مردم اعتراض کرد.
    • 4736) محسن مخملباف: اروپا احمدی‌نژاد را به رسمیت نشناسد   (7:31 صبح)

      محسن مخملباف فیلمساز ایرانی که عملا نقش سخنگوی هوادران میرحسین موسوی در اروپا را به عهده گرفته است روز چهارشنبه از پارلمان اروپا خواست کشورهای عضو را برای عدم به رسمیت شناختن نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران تحت فشار قرار دهد.
  • چهارشنبه، 17 تیر 1388

    • 4737) احمدي نژاد بخشي از صداي ملت را شنيد؟   (8:14 عصر)

      اگر احمدي نژاد خواهان تغيير هست اولا بايد ديگر افراد متنفذ و بحث برانگيز دولت مانند محصولي و هاشمي ثمره ، بهبهاني و محرابيان را نيز از ترکيب دولت حذف کند و ثانيا بخشي از قدرت را در چارچوب آرام سازي فضاي سياسي و احترام به 13 ميليون راي به رقباي خود واگذار کند و يک دولت وحدت ملي تشکيل دهد.
    • 4738) صندوق پست، صندوق رای   (7:57 عصر)

      یک سنت نهادهای مدافع حقوق بشر در کشورهای مختلف است که با فراخوان اعضا، هواداران و عموم مردم به ارسال نامه به مقام دولتی یا دستگاهی که ناقض حقوق بشر بوده یا مسئول رسیدگی به یک مورد نقض حقوق بشر است، نسبت به آن نقض روی داده اعتراض کنند.
    • 4739) زنان در چند تظاهرات اخیر کلیشه‌های جنسیتی را شکستند   (7:45 عصر)

      در این اعتراضات و تظاهرات هیچ تفکیک جنسیتی وجود نداشت. در حالی که سنت تحمیل شده بر اعتراضات و تظاهرات مردمی، بعد از انقلاب ۵۷ تا قبل از این اعتراضات، جدا شدن صفوف زنان و مردان از هم بود، ولی در این تظاهرات نمی‏دیدیم که زنان و مردان از هم جدا باشند.
    • 4740) تداوم اصلاحات، تنها راه نجات   (5:47 عصر)

      اگرچه قرار است «سخن اول» به موضع گردانندگان سایت «موج آزادی» اختصاص یابد، ولی پیش‌شماره‌های آن را به مطالب برگزیده‌ای که در فضای اینترنت منتشر شده و کمتر دیده شده‌اند، اختصاص می‌دهیم. دومین مطلب، از وبلاگ «جامعه ایرانی- مدرنیته ایرانی» برداشته شده که دکتر تقی آزاد ارمکی رئیس سابق دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران آن را می‌نویسد. وی در این یادداشت به تشریح استدلال‌های خود برای لزوم دفاع از طبقه‌ی متوسط و حضور دو فعال دو گرایش اصلاحات و محافظه‌کاری در سپهر سیاسی ایران می‌پردازد.
    • 4741) چرا احمدی‌نژاد حق ما نیست   (5:43 عصر)

      اگرچه قرار است «سخن اول» به موضع گردانندگان سایت «موج آزادی» اختصاص یابد، ولی پیش‌شماره‌های آن را به مطالب برگزیده‌ای که در فضای اینترنت منتشر شده و کمتر دیده شده‌اند، اختصاص می‌دهیم. اولین مطلب، از وبلاگ «یادداشت‌های دکتر رحیمی بروجردی» برداشته شده و به شرح فهرستی از خیانت‌های دولت احمدی‌نژاد به ایران و ایرانی اختصاص دارد.
    • 4742) اسامی تعدادی از دستگیرشدگان حوادث اخیر در ایران   (4:47 عصر)

      گروهی به نام «مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران» اسامی 700 نفر از بازداشت‌شدگان روزهای گذشته را جمع‌آوری کرده است، هرچند رقم مجموع بازداشت شدگان چند برابر این رقم گزارش شده است.
    • 4743) اسامی تعدادی از جان‌باختگان غیرنظامی حوادث اخیر در ایران   (4:45 عصر)

      به دليل شرايط امنيتي و ممعانت دولت از گردش آزاد اطلاعات و همچنين گستردگي بي سابقه نقض حقوق بشر در ايران در طي روزهاي اخير، عملا امکان ارائه ليست و آماري جامع و مستدل در خصوص جان باختگان وقايع اخير وجود ندارد، اما فهرست زیر اسامی تعدادی از این جان باختگان را گردآوری کرده است.
    • 4744) شباهت‌های سرکوب در چین و ایران از نگاه معصومه ابتکار   (4:41 عصر)

      معصومه ابتکار، معاون رئیس جمهور ایران در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، سرکوب اعتراض های مدنی جمعی از مسلمانان چین و فیلتر شدن وبلاگ ها و سایت های ارتباط اجتماعی مانند توییتر و همچنین اظهارات دولت چین را که می گوید "معترضان از خارج از کشور تغدیه می شوند" با شباهت به وقایع اخیر ایران دانسته است.
    • 4745) گزارشی از کوی دانشگاه تا بازداشت، شکنجه و دیگر هیچ   (4:29 عصر)

      گزارش زیر که توسط تعدادی از دانشجویان ساکن در کوی دانشگاه تهران تهیه شده، به طور مفصل به سیر ضرب و شتم و بازداشت گروه دیگری از دانشجوها که مستقیم به پلیس امنیت برده شدند، پرداخته است.
    • 4746) محمدعلی دادخواه به همراه تعدادی از همکارانش بازداشت شد   (4:22 عصر)

      محمدعلی دادخواه، وکیل دادگستری، امروز چهارشنبه به همراه تعدای از همکاران خود در دفتر وکالتش از سوی نیرو‌های امنیتی بازداشت شده است.
    • 4747) بازداشت یک عضو جوان جبهه مشارکت   (3:59 عصر)

      محمدرضا یزدان‌پناه از اعضای جوان جبهه مشارکت که از روزنامه نگاران جوان و باتجربه روزنامه‌های اصلاح طلب از جمله شرق، کارگزاران، هم میهن و فرهیختگان نیز بوده است، شب گذشته بازداشت شد.
    • 4748) دعای کمیل برای آزادی زندانیان سیاسی و بازداشت شدگان   (3:55 عصر)

      مراسم دعاي كميل به ياد زندانيان سياسي به خصوص بازداشت شدگان اخير و براي استخلاص اين عزيزان فردا 5 شنبه 18 تير برگزار می‌شود.
    • 4749) دین سبز، دین سرخ، دین سیاه   (3:23 عصر)

      دین سبز دین زنده‌گی بخش است که مردم را به بهره‌بردن از دنیا و زنده گی این‌جهانی و صلح و صفا و رحمت دعوت می کند و از مردم می‌خواهد در کنار هم باشند و بکوشند تا از رنج های هم کم کنند و خوب و درست زنده گی کنند و ستم گری پیشه نکنند و خصلت های منفی را از خود دور کنند.
    • 4750) تعطیل بازار تبریز بدلیل سوءتفاهم   (1:42 عصر)

      هفته گذشته اصناف بازار کفاشان تبریز در اقدامی اعتراض آمیز نسبت به اعمال قانون مالیات بر ارزش افزوده واحدهای صنفی خود را تعطیل کرده بودند.