دلبندان این خاک / شعر وارده

نقش نقش تو
در کج و راست خاکستری قاب خاطره
                                نمی گنجد
بلند بالای حضورت
بر صحنه ی پر ابهت تالارها و پرده های نقره ای
                                چون البرزی پر شکوه
                                       سنگینی می کند
سهمناکی آن نگاه
تمامی بودن های چرکین را مچاله می سازد
 
میدان باز کنید
نقش تو
چلچراغ این تاریکی است
در هم آغوشی هرازو کارون
شبنم آرایه گل های شکسته ی
این خیابان های غمزده است
یک به یک را خبر دهید
                چه آن که می نوازد
                چه آن که می تراشد
               چه آن که می خراشد...
بیاستند به تماشا
                          این فرزند ماست
                          دردانه ی بودن ماست
                          نقش دوران ماست...
بر آسفالت تب دار خرداد
              نقش ما ...سرخ
نقاشی می شود
حکاکی می شود...ثبت می شود
 
حیف
حیف
کفتار ها...شغال ها..کرکس ها...
زیبایی را نمی فهمند
نور را نمی بینند
ترانه را نمی شنوند
                         ما
                بعد هر غروب پر حادثه
                در طلوعی دوباره
                      می روییم
در برابر ابدیت نقش تو
نقش تازه ای می یابیم
           که ما
                  دلبندان این خاکیم
شب ها ستاره ایم
روزها خورشید
        و  
رود های جاری این مزرعه ی پدری
 
روزها
ماه ها
سال ها...بگذرد
فردا از آن ماست
             با نقشی از تو
                         که لبخند می زند...
شهروز مهدی پور17/7/88