دستها خالی ولی دلها قوی
در نهان قلبها امیدها
گرچه ما در سوگ سهرابیم هنوز
آخر این رنجنامه جشن ما
خندهی مهتاب وار ما به مرگ
زندگی را فرصتی بیانتها
با خدای جان و دانش همرهیم
بر لبان تشنهی ما یک ندا
سرو آزادی زمستان بشکند
دیدهام من قامت این سبز را
چاپ
فیس بوک
بالاترین
دنباله

خبر خوان (آر-اس-اس)